Biografie Charles Duijff
Lieve luisteraars en “droogsurfers”, welkom op de site van 'Bekijk het maar'. Dankzij jullie muis klikt het meteen tussen ons. Mijn volledige naam is Charles Eduard Duijff, een ietwat luxe Duijff... Een extra f en j kreeg ik mee. Op 23 juli 1947 (nooit gedacht dat een doffer zo oud kon worden) werd ik geboren in het Diaconessen-ziekenhuis aan de Hazepaterslaan te Haarlem. Dat gebouw, gelegen tussen de Haarlemse Dreef en de Wagenweg, bestaat al lang niet meer hoor. Ik gelukkig wel... Inmiddels bijna 64 jaar jong. Ja ja, ik maak dus deel uit van de na-oorlogse baby-boom. Ik bleef enig zoon en woonde mijn eerste drie levensjaren aan de Gedempte Raamgracht en daarna tot mijn 21e jaar in de van ’t Hoffstraat in Haarlem zuid-west. Sinds november 1990 woon ik in Velserbroek.
Ik had een prachtige- en liefdevolle jeugd. Echt keien van ouders. Toen ik een jaar of 7 was ontstond mijn passie voor slagwerk. Het begon allemaal met een simpele snaar-trommel, maar in de vroege jaren 60 had ik al een compleet drumstel en speelde ik in vele bandjes. Muziek gaat als rode draad door mijn werkzame bestaan. Na het behalen van mijn MULO-diploma (1965) had ik vele banen. Ik werkte ondermeer tussen alle duifjes op de Dam in Amsterdam, d.w.z. op kantoor bij Peek en Cloppenburg. Dat modehuis bestaat daar nog altijd, maar werd voor een groot deel opgesnoept door het Wassenbeelden museum van Madame Tussauds. Ik bouwde natuurlijk ook een aantal nestjes... (dat teelt maar aan die duiven) en kreeg vijf zonen en een dochter.
In het najaar van 1976 ontmoette ik toetsenist Ruud Jansen, waarmee ik nog altijd een band vorm en pop-muziek speel. In de jaren 70-80 leefde ik uitsluitend van de muziek, maar in 1982 koos ik naast drummen (en zingen) voor een part-time baan als salarisadministrateur bij de gemeente Haarlem. Ik startte daar de MBO-opleiding voor Personeelsconsulenten en werd in 1985 bij de gemeente Bloemendaal aangenomen. Daar kreeg ik een volledige baan en ik rondde na MBO ook de relevante HBO-opleiding af. In 1998 verliet ik het personeelswerk werd ik Case-manager bij de Sociale Dienst van Bloemendaal. Op 1 juni 2006 ging ik met vervroegd pensioen, maar mijn werk in de muziek doe ik nog altijd, zij het veel minder dan voorheen. Via mijn muzikale collega Ruud Jansen kwam ik in 2007 bij Radio Beverwijk terecht. Ruud presenteerde daar een lunch-programma. Ik nam eerst twee uur van hem over en ik vond dat zo leuk, dat ik nu menig uurtje als vrijwilliger bij de lokale radio doorbreng. Ik presenteer ondermeer op woensdag en donderdag het lunch-programma Pistoletje Duijff. Ik verzorg naast de presentatie zelf de techniek tijdens mijn programma’s. In januari 2011 verliet collega en technicus Daan de Vries jr. het zondagse programma 'Bekijk 't Maar'. Sindsdien verzorg ik de techniek tijdens dat leuke programma en maak ik met trots deel uit van het gezellige team. Gelukkig mag ik op Daan een beroep doen, wanneer ik bijvoorbeeld zou moeten spelen met de band.
Ik hoop dat u net als ik geniet van het programma... Nou mensen “Bekijk het maar”!
Hartelijke groet van Charles.
Ik had een prachtige- en liefdevolle jeugd. Echt keien van ouders. Toen ik een jaar of 7 was ontstond mijn passie voor slagwerk. Het begon allemaal met een simpele snaar-trommel, maar in de vroege jaren 60 had ik al een compleet drumstel en speelde ik in vele bandjes. Muziek gaat als rode draad door mijn werkzame bestaan. Na het behalen van mijn MULO-diploma (1965) had ik vele banen. Ik werkte ondermeer tussen alle duifjes op de Dam in Amsterdam, d.w.z. op kantoor bij Peek en Cloppenburg. Dat modehuis bestaat daar nog altijd, maar werd voor een groot deel opgesnoept door het Wassenbeelden museum van Madame Tussauds. Ik bouwde natuurlijk ook een aantal nestjes... (dat teelt maar aan die duiven) en kreeg vijf zonen en een dochter.

Ik hoop dat u net als ik geniet van het programma... Nou mensen “Bekijk het maar”!
Hartelijke groet van Charles.